X
تبلیغات
اطلاعات جامع زنان و مامایی

اطلاعات جامع زنان و مامایی
 

پردهٔ بکارت بافت نازکی‌ست از جنس مخاطی که ورودی مهبل را به صورت ناقص می‌پوشاند. فرج جنین در مراحل اولیه رشد کاملاً بسته‌است و به مرور لایه‌های پوستی به صورت ناقص از هم جدا می‌شوند و پردهٔ بکارت را تشکیل می‌دهند. این عضو شکل ثابتی ندارد و در بسیاری از زنان از ابتدا وجود ندارد.

با اولین نزدیکی این پرده پاره می‌شود و بدلیل پاره شدن مویرگ‌های روی آن خونریزی صورت می‌گیرد. که با درد همراه است. البته میزان این درد بسته به نوع پرده و سن زن متفاوت است. در سنین پایین که دستگاه تناسلی رشد یافته نیست ممکن است همراه با پارگی بخش‌هایی از مهبل باشد

برخی پرده بکارت را موجب حفظ دستگاه تناسلی از بیماری‌های عفونی در دوره جنینی می‌دانند. عده‌ای نیز پردهٔ بکارت را عضوی در حال تحلیل رفتن می‌دانند (مانند آپاندیس و انگشت کوچک پا). در برخی جانواران مانند اسب، وجود پرده مانع از بیرون ریختن منی از مهبل در هنگام جفت‌گیری می‌شود که در بقای نسل موثر است به نظر می‌رسد که پردهٔ بکارت نمونهٔ تحلیل‌رفتهٔ این عضو در انسان باشد اما دلیل زیست‌شناختی آن در انسان مشخص نیست.

 انواع پرده‌های بکارت

 

پرده‌های بکارت شکلهای گوناگونی دارند که اصلی ترین آنها بدین قرارند:

  • حلقوی (قابل اتساع و غیر قابل اتساع)- در این نوع، پرده بکارت به شکل حلقه‌ای پیرامون ورودی مهبل را پوشانده‌است. پرده حلقوی قابل اتساع با آمیزش جنسی پاره نمی‌شود.
  • مثلثی - شایع‌ترین نوع
  • مُشَبَک - در این حالت پرده بکارت سراسر مدخل مهبل را پوشانده ولی دارای چندین روزنه‌است.
  • بدون منفذ
  • عدم وجود پرده به طور طبیعی
  • دندانه‌دار
  • پرده بسیار محکم

 بکارت در فرهنگ عامه

نام پردهٔ بکارت از تصور نادرستی سرچشمه می‌گیرد که وجود آن را نشان نبود رابطهٔ جنسی می‌داند. این باوری نادرست است، زیرا برخی بدون آن متولد می‌شوند و به ویژه در مورد پرده حلقوی قابل اتساع، هم با وجود دخول جنسی پوسته کماکان حفظ می‌شود[۱]. با این وجود در برخی کشورها، از جمله در ایران و تعدادی از کشورهای اسلامی، به این پرده به قدری اهمیت داده می‌شود که عده‌ای با عمل جراحی پوستهٔ پرده را شبیه‌سازی می‌کنند. لازم به ذکر است که پرده بکارت ممکن است در موقعیت استاندارد از نظر عمق نباشد و حتی گاهی اوقات با دخول جنسی پس از مدتها نیز پاره نشود[۲] که خود نیاز به جراحی کوچک جهت برداشتن آن دارد.

پرده بکارت / غشاء البکارۀ / هایمن،Hymen، به زبان لاتین برگرفته از نام خدای عروسی در فرهنگ یونانی یا رومی است. همواره در طول تاریخ اسطوره هایی در زمینه با این بخش از آلت جنسی زن و ارتباط آن با عفت و پاکدامنی او در تمدن های گوناگون ، بعنوان نمونه در کشورهای عربی، ایران، آفریقا و حتی میان گروهی از مردمان استرالیایی (مردم یونگا) رایج بوده و هنوز هم می باشد. باورهایی خرافی بر اینکه وجود این پرده بر عدم داشتن رابطه جنسی، آمیزشی، او  با مرد دیگر دلالت دارد!

این در صورتی است که حتی خود عرف نیز تعریف دقیقی از بکارت یا عدم آن ، به اصطلاح ثیوبت، ارائه نداده است. بطور مثال این سوالها مطرح می شوند:

منظور از باکره چیست؟ آیا منظور عدم ازاله پرده بکارت است؟ آیا منظور عدم آمیزش جنسى است؟ حتى اگر پرده بکارت سالم باشد؟ زیرا اگر آمیزش صورت اتساعى/ الاستیکی بودن پرده بکارت صورت گیرد آنگاه به قوت خود باقى است. آیا منظور عدم ازدواج قبلى است؟ بدین معنا که زن معقوده کسى نبوده باشد؟ و یا اصلاً تعریف آمیزش چیست ...؟!؟
 آیا دخول به مقعد زن، یا وطی،Anal sex، است؟  آیا عشقبازی زن با مردان بسیار، اما بدون دخول است؟ آیا عشقبازی زن با زنان دیگر و یا با خودش است؟  آیا «آمیزش دهانی» است؟  آیا ماساژ یک زن و فرو نمودن انگشت در واژن او توسط یک مرد و زن دیگر است؟ آیا . . . . . است؟!

توضیح مختصری درباره آناتومی پرده بکارت

اندام تناسلی و ادراری زن طی دوران فرگشتی / تکاملی خود در رحم مادر، ابتدا از یک لوله مشترک به نام (Müllerian Duct) شروع به رشد کرده و سپس بتدریج به قسمتهای داخلی و خارجی این دو عضو، من جمله مثانه، مجاری ادرار، لوله های فالوپ، رحم، واژن، لبان بزرگ و کوچک و کلیتوریس  تغییر شکل می یابند(ر. ک. تعاریف). در واقع می توان گفت که آلت جنسی زن و دستگاه ادراری نخست دارای یک مرکز ادغام بوده اند که پس از تکمیل و جداشدن این دو از هم، باقی مانده آن به صورت قشری گوشتی که متشکل از بافتی الاستیکی و رشته هایی ارتجاعی است، دهانه واژن را می پوشاند. شبیه این جریان را می توان در سیر تکاملی دهان نیز مشاهده نمود. تا قبل از تکامل نهایی دهان، لایه ای به نام «دیسک دهانی،Oral Plate» وجود دارد که طی جریان رشد و تکامل اندام، بتدریج از هم  گسسته شده و سپس زایل می شود.


آیا دلیلی بیولوژیکی برای وجود پرده بکارت وجود دارد؟

تا کنون هیچگونه رابطه مستقیمی بین وجود پرده بکارت و هدف تطبیقی اش، آنهم به نفع موجودات من جمله انسان کشف نشده است. گفتنی است که وجود این لایه گوشتی در دهانه اندام جنسی/تناسلی منحصر به انسان نیست و می توان آنرا در دسته ای از جانداران کیسه دار و پستاندار مانند اسب، وال و کفتار و غیره نیز مشاهده نمود. هیپوتزهای بسیاری راجع به این پرده وجود دارد. به عقیده برخی پژوهشگران وجود آن در دوره جنینی او را از عفونت های مکرر در اندام تناسلی اش محفوظ نگه می دارد. برخی این لایه را همانند اندامهای دیگری چون آپاندیس و انگشت کوچک پا (؟) می دانند که بتدریج به تحلیل می روند. گروهی نیز کارکرد چنین عضوی در واژن سگ و الاغ را اینطور تعبیر می کنند که پرده  به مثابه قفلی است که پس از جفت گیری درب آنرا می بندد و از خروج منی از آن جلوگیری می کند. به عقیده تکامل شناسان این پدیده به نفع بقا و تکثر موجود زنده است. اما چرا شکل آن در گونه های تکامل یافته تری مانند انسان و میمون به صورت امروزی در آمده، سوالی است  هنوز بی پاسخ! 

  

 انواع و اقسام پرده بکارت 

پرده ای که در دوره حاملگی دهانه واژن جنین را کاملاً می پوشاند، ممکن است تا قبل از تولد بطور کامل دررحم مادر از بین برود. این بدین معناست که برخی از زنان از همان بدو تولد دارای هیچگونه پرده ای نمی باشند. برخی نیز بر طبق اشکال زیر دارای فرمهای گوناگونی هستند که هر کدام دارای یک یا چندین روزنه می باشد تا خون  پریود بتواند به راحتی از آن خارج شود. این گونه افراد حتی ممکن است بتوانند به هنگام خودارضایی، استفاده از تامپون و یا معاینه واژن خود به راحتی یک یا دو انگشت خود را وارد آن نمایند، و بهیچوجه دچار خونریزی نشوند. بلکه نخست به هنگام اولین مقاربت و طی دخول آلت تناسلی مرد که به مراتب قطورتر از چند انگشت است، شاهد درد و خونریزی از آن باشند. عکس قضیه هم صادق است. پرده  برخی از زنان یا به دلیل کوچک بودن آلت تناسلی همسر نسبت به دهانه واژنشان، تا قبل از زایمان هرگز زایل نمی شود.

گاهی نیز ممکن است پرده بقدری کشسان باشد که حتی با اولین دخول نیز از بین نرود، بلکه برای انزال آن نیاز به راهنمایی پزشک و یا بکارگیری حالت های خاص دیگری از آمیزش باشد.  

ترمیم / شبیه سازی پرده بکارت

 

هایمنورافی،Hymenorraphy، هایمنوپلاستی،Hymenoplasty، یا بازسازی پرده بکارت با عمل جراحی، جریانی است که طی آن بقایای این پرده که بر اثر آمیزش و یا هر دلیل دیگری از بین رفته، با قرار دادن کپسولی ژلاتینی که حاوی ماده ای شبیه خون است، به هم دوخته می شود. اما بدلیل فقدان رگهای خونی در این ناحیه این اتصال موقت بوده و برای نتیجه مطلوب بهتر است تا یک هفته قبل از شب زفاف انجام گیرد. گاهی اوقات نیز که اثری از این بقایا برجای نمانده، بخشهایی از دهانه واژن به هم دوخته می شود تا نقش پرده را بازی کند. این عمل در ایران و برخی دیگر از کشورهای عربی غیر قانونی است و تنها در صورتی انجام می گردد که پزشکی قانونی حکم آن را، مثلاً بنا برا اینکه ایزال پرده طی حادثه رانندگی باشد، تایید کند.

ظاهراً چنین رایج است که غالباً 99.9% مردم به غلط گمان دارند که انگاری «پرده بکارت» عضو یا سازه «واژن» زن است. این در حالیست که با یک مشاهده ساده اما دقیق بخوبی می‌توان در‌‌یافت که پرده بکارت جزو لبهای بزرگ فرج زن است، بنابراین ارگانیست که کاملاً خارج ازاندام واژن قرار گرفته است. این پرده دارای بافتی گوشتی نسبتاً کشسان است که آنهم به شکلی ناقص و الاستیک جلوی «سوراخ واژن» برخی از دختران و زنان را، مثل تار عنکبوت که دهانه غاری را به ظاهر مسدود میکند، می‌پوشاند. در برخی از فرهنگ ها آنرا ”گیلاس دختر“ نیز نامیده اند، کما‌ اینکه ما و البتّه بسیاری از ملل دیگر به آن عنوان «پرده بکارت» داده‌ایـم؛ یک اسم کاملاً بی مسمّاــ البّته.
 
 در مراحل آغاز رشد جنینی، اصلاً واژن طفل سوراخی ندارد. باری، آن لایه از بافتی که در این مرحله کاملاً راه واژن را مسدود کرده، تقریباً کمی قبل از تولّد دختر بطور ناقصی تقسیم شده، پیوستگی و یکپارچگی خود را از دست می‌دهد. اندازه و شکلِ گسست و پارگی پرده بکارت در هر دختری نسبت به دیگری فرق میکند. دخترانی هستند که حتی در بطن مادر خود، بطورکلی این بافت را از دست میدهند، آنهم به این علت ساده که «لبان» فرج آنها اعمّ از کوچک و بزرگ؛ همچون گلی، کاملاً از همدیگر شکفته شده و رشد یافته و البته به نحوی متقارن و زیبا شکافته شده است. گاه در مورد برخی از دختران بدشانس چنان است که پرده بکارت آنها همچنان پس از تولّد نیز جلوی ورودی واژن آنها را سد کرده است، که در این صورت می‌بایست توسط پزشک مربوطه و والدین دختر چک شده و در صورت لزوم این مسدودیت را اگر نه به طورکامل، بلکه به شکلی ناقص از میان بردارند. چرا که بعدها و در سنّ بلوغ خونروش ماهانه او به علّت همین مسدودیّت مختل خواهد شد و باکتریهای مضّر در خون پریود ممکن است فرد را به شوک مرگ دچار کند.
 

 نکته:


 اگر خروج خون حیض از واژن دختر به بیرون از بدنش به راحتی صورت نگیرد، آنگاه دچار درد شدید و دلـمه،Cramping، شدن خون در نخستین موارد از پریوُد خود می‌شود.
 
 بافت لبان، لبهای بزرگ و لبهای کوچک، معمولاً تا قبل از سن بلوغ بسیار نازک و لطیف است. بنابراین طبیعی است هرگونه کشش یا انبساطی که به این بافت وارد شود، به احتمال زیاد موجب آن می‌شود که پرده بکارت را کش داده، آنرا نازک و نازکتر کند و یا اصلاً آنرا، آنهم در نقاطی از آن، پاره نماید. از همین روست که بسیاری از دختران بالغ و نابالغ در اثر برخی حرکات فیزیکی نظیر ورزش، اسب سواری، دوچرخه سواری، استفاده از تامپون و یا خودارضایی، پرده بکارت خود را یا بشدت نازک نموده و یا اصلاً به کلی از دست میدهند. یک دختر ممکن است هرگز متوجه نشود که کی، کجا و تحت چه شرایطی بکارت خود را از دست داده است؛ چرا که ممکن است این حادثه کاملاً بدون خونریزی و یا درد اتفاق افتاده باشد. گاه نیز چنین است که «اِزالت بکارت» یک دختر در زمانی حادث شود که مطلقاً، به علّت جوانی و ناآگاهی وی نسبت به کارکرد اندام جنسی خود، ولو با مختصر خون و درد هم که باشد، توجهی از جانب او بدان حاصل نشده باشد.
 
 بود و نبود یا صحیحتر بگوییم زایل شدن نسبی یا کامل پرده بکارت به هیچ وجه دلیل بر این نمی‌شود که به واژن او دخول(Intercourse) شده است و یا نه. هیچ فردی نمی‌تواند صرفاً با تست و مشاهده فیزیکی، دریابد که آیا زن یا دختر با مردی یک نوع آمیزش و همخوابگیِ منجر به دخول داشته است. تنها 50% از زنان و دختران جوان در اثر دخول دچار خونریزی (آنهم ناچیز و برای بار اوّل) می‌شوند. بنابر این ملافه سفید آغشته به خون اصلاً هیچ ملاک قابل اعتمادی برای بکارت یک دختر یا زن جوان نمی‌باشد. جالب اینجاست که این پرده نزد شماری از زنان به دفعات بسیار و به تدریج زایل شده، تا اینکه روزی و فقط ”بلکه“ بصورت کامل هم از بین برود. شایان ذکر است که پرده بکارت برخی دیگر از زنان آنچنان کشسان است که حتی در صورت دخول آلت مرد به واژن آنها، آنهم به طور کامل و عمیق، نیز گسسته نمی‌شود و آنچنان کش می‌آید که گویی نقش یک کاندوم را ایفا می‌نماید! البته این‌حالت اخیر هنگامی رخ میدهد که زن یا دختر مذبور سالیان دراز قبل از امر دخول، بتدریج و با انگشت خود، آنهم با عمل خودارضایی، پرده بکارت خود را نازک و کشسان کرده باشد؛ بطوریکه حتی بر اثر همخوابی منجر به پارگی نشده و به رغم آن دخول همچون ”مریم باکره“ در نزد اوّلین شوهرش قدیس و پاک جلوه کند.

 

   انواع پرده بکارت :   

  

 The Temple of Hymen  

 

پرده بکارت (hymen membrane) در واقع پرده ای ناکامل از بافت همبندی است که عروق خونی کمی نیز دارد. این پرده کمی عقب تر از دهانه ورودی واژن قرار گرفته است به نحوی که با ورود آلت تناسلی مردانه یا هر جسم دیگری به واژن، پاره می شود. سالم بودن این پرده در واقع تنها نشانه باکره بودن خانم محسوب میشود و تشخیص سالم بودن یا نبودن پرده فقط و فقط بوسیله پزشک متخصص یا ماما و با انجام معاینه ژنیکولوژی امکان پذیر است.

عکس انواع پرده بکارت در ادامه مطلب :  

پرده بکارت همانطور که در بالا هم گفته شد یک پرده کامل نیست بلکه دارای سوراخ و حفره جهت عبور خون قاعدگی می باشد. پس همینجا یادآوری می کنیم که برای بارداری لازم نیست حتما پرده پاره شده باشد، ریختن مایع منی در ابتدای پرده می تواند موجب بارداری بشود زیرا اسپرم خاصیت تحرک دارد و میتواند از سوراخ پرده بکارت به بخش های بالایی و رحم برسد. همچنین در صورت ریختن اسپرم روی پا یا لباس زیر هم به همین علت امکان باروری وجود دارد.
نوعی از پرده هم وجود دارد که پرده پاره نشده (imperforated hymen) خوانده می شود. در این نوع، پرده بکارت به صورت یک پرده کامل و بدن هیچ گونه سوراخی است که به علت نداشتن سوراخ به خون قاعدگی اجازه خروج نمی دهد . در این صورت، بیمار یک دختر خانم نوجوان است که به علت دردهای شدید شکمی و لگنی مراجعه کرده و تا به حال خونریزی قاعدگی نداشته است. در این موارد بوسیله جراحی ظریف، سوراخی کوچک روی پرده تعبیه می شود تا نه بکارت دختر آسیب ببیند و هم راهی برای خروج خون قاعدگی ایجاد بشود.

انواع پرده های بکارت بر اساس انواع شکل سوراخ های آن تقسیم بندی میشود که شامل حلقه ای، تیغه ای و غربالی است. اطلاع از شکل پرده بکارت قبل از ازدواج الزام پزشکی ندارد ولی در صورتی که به دلایل فرهنگی خاص مایل به اطلاع از این موضوع هستید، می توانید با مراجعه به پزشک متخصص نوع پرده بکارت را تعیین کنید. انواع پرده های بکارت تفاوتی در نحوه دخول و پاره شدن ندارند.
بعضی اختصاصات درباره پرده ها وجود دارد که دانستن آن خالی از فایده نخواهد بود. مثلا اینکه پرده های حلقوی دردناکترین نوع هنگام پاره شدن بوده و احتمالا تا چند روز خونریزی خواهند داشت.

و پرده های ارتجاعی، اغلب با اولین دخول پاره نخواهند شد و بعد از چند دخول پاره می شوند.
درباره پاره شدن پرده بکارت خرافات و عقاید بیشماری وجود دارد. مانند اینکه برای پاره شدن پرده حتما باید چندین ورود عمقی آلت را داشته باشیم یا اینکه پاره شدن پرده لزوما با درد فراوان و خونریزی همراه خواهد بود.
پاره شدن پرده بکارت حتی با اولین دخول هم می تواند اتفاق بیفتد. گاهی به دلیل باور های غلط، اولین دخول با فشار زیاد انجام می شود که موجب جراحات و پارگی های فراوان ناحیه تناسلی خانم می شود که هم مشکلات زیاد پزشکی برای وی ایجاد خواهد کرد و هم خاطره بسیار ناخوشایندی از اولین نزدیکی برای وی باقی خواهد گذاشت. این خاطره نا زیبا، تمایل خانم را برای نزدیکی های بعدی بسیار کم خواهد کرد و موفقیت نزدیکی های بعدی را کم خواهد کرد.    

اما خونریزی ناشی از پاره شدن پرده بکارت، به دلیل پاره شدن عروق خونی موجود در پرده است. این عروق خونی به شکل مویرگ های بسیار نازک هستند و در بعضی افراد تعداد بسیار کمی دارند. بنابراین ممکن است پاره شدن این عروق به هیچ وجه خونریزی قابل دیدی ایجاد نکند. پس ندیدن خون هنگام اولین نزدیکی به هیچ وجه نشانه عدم بکارت خانم و یا عدم پاره شدن پرده نیست. 
 
 

 

انواع رایج پرده بکارت (هایمن) عبارتند از:

الف) حلقوی: در این نوع ، پرده به صورت حلقه ای دور ورودی واژن را می پوشاند.

ب) ارتجاعی: پرده ای که به اندازه کافی انعطاف پذیر و قابل ارتجاع است و به هنگام ورود آلت تناسلی پاره نمی شود و یا اینکه به طور جزئی پاره می شود و معمولاً هیچ خونریزی ندارد.

ج) تیغه ای: پرده تیغه ای یا دو سوراخی، پرده ای است که یک تیغه ممتد در طول واژن دارد.

د) غربالی: پرده غربالی یا سوراخ سوراخ، پرده ای است که به طور کامل در عرض مهبل کشیده شده امّا سطح آن سوراخ سوراخ است.

ھ) پرده بسته: پرده بسته یا پرده بدون سوراخ، پرده ای است که تنها با خروج نوزاد پاره می شود. امّا به صورت خطوط نامنظم گوشتی پیرامون ورودی واژن باقی می ماند. در دخترانی که به سن بلوغ می رسند. در صورتی که دارای پرده بسته باشند، خون قاعدگی پشت آن جمع شده و نمی تواند خارج شود و در نتیجه باعث بروز درد می شود. اینگونه افراد باید به پزشک مراجعه نمایند تا طی عمل جراحی و ایجاد برش در سطح پرده، خون قاعدگی از آن خارج شود.

چرا برخی از زنان در اوّلین تجربه جنسی خونریزی ندارند و برخی دیگر دارند؟

گذشته از فقدان مادرزادی پرده بکارت در بعضی از زنان، در صورتی که در هنگام مقاربت، آرام و بدون تنش بوده زمان کافی برای عشق ورزی داشته باشد. با طرف مقابل خود احساس راحتی کند و دهانه واژنش به اندازه کافی مرطوب باشد، آلت تناسلی وارد واژن او می شود و به این ترتیب در اولین ارتباط خونریزی نخواهد داشت.

امّا اگر همسر مضطرب باشد یا بترسد و یا اینکه پاهایش را جمع کند دهانه واژن تنگ خواهد شد و هنگام دخول خونریزی و درد خواهد داشت.

آیا پاره شدن پرده بکارت واقعاً درد زیادی دارد؟

رشته های عصبی در پرده کم می باشد و به همین دلیل در صورت آرامش جسمی و روانی، پارگی آن معمولاً بدون درد خواهد بود. بنابراین برای عمل دخول و پاره شدن پرده بهتر است در زمانی که بدن آرام است و هیچ اضطراب و خستگی وجود ندارد انجام شود. بنابراین نزدیکی در اوّلین شب ازدواج و پس از مراسم عروسی هرگز توصیه نمی شود.

در صورت تنگی دهانه واژن بهتر است از کرم و ژلهای تسهیل کننده و یا اسپری بی حس کننده استفاده کرد.

گاهی اوقات پرده بکارت با یک یا دوبار نزدیکی کاملاً پاره نمی شود و هر دفعه قسمتی از آن پاره می شود و کمی خونریزی می کند. بدون پارگی پرده، مایع اسپرم ریخته شده بر روی آن می تواند موجب بارداری شود زیرا اسپروماتوزوئید موجود در اسپرم می تواند از سوراخ پرده حرکت کرده و به طرف تخمک زن برود و در نتیجه آبستنی ایجاد گردد. در این موارد است که زن با پرده سالم حامله می شود.

 

 

 

[ سه شنبه 1388/11/06 ] [ 7:35 ] [ محدثه ولی پور کوتنائی ]

.: Weblog Themes By Mah Music :.

درباره وبلاگ

نام: محدثه
نام خانوادگی: ولی پور کوتنائی
تاریخ تولد: 1364
سطح تحصیلات: کارشناس مامایی
فارغ التحصیل از : دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل
عضو سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
امکانات وب