بیماری قبل از قاعدگی عبارت است از مجموعه مشکلات جسمی و روحی ناراحت کننده ای است که در زمینه که در نیمه دوم دوره ماهانه و پس از تخمک گذاری رخ می دهد . این مشکلات از حدود ۷ الی ۱۴ روز قبل از شروع قاعدگی آغاز شده و با پیدایش خونریزی خاتمه میابند .

در طی نیمه اول دوره ماهانه ، بیمار دچار هیچ یک از علائم و مشکلات این بیماری نمی باشد . با توجه به تنوع و شدت علائم حاصل از این بیماری ، ممکن است اختلالات جدی در روند بیمار به وجود می آید که این امر ضرورت بررسی و درمان آن را نشان می دهد .
 علائم بیماری
 علائم حاصل از این بیماری را می توان به دو گروه تقسیم بندی نمود :
۱ ) علائم جنسی : آکند ( جوش صورت ) ، سردرد ، دردناحیه پشت ، تورم و درد پستان ، افزایش وزن ، سرگیجه ، ضعف و بیحالی ، عرق سرد .
۲ ) علائم روحی : افسردگی ، تحریک پذیری بیش از حد ، احساس تنهایی ، گریستن بدون علت ، اشکال در تمرکز حواس ، کاهش میزان کارآیی .
چه عواملی باعث بروز بیماری از قاعدگی می شود ؟
پژوهشگران هنوز بر روی علت اصلی بروز این بیماری اتفاق نظر نداردند ولی آنچه که باید به سیر بیماری و زمان بروز آن مسلم است ، وابسته بودن ظهور علائم برشرایط هورمونی بدن و بخصوص میزان هورمون پروژسترون در نیمه دوم دوره ماهانه می باشد . نظریات دیگری از قبیل اختلالات ترشح پروستاگلاندین ، وجود عوامل آلرژی زا و اقتباس آب در بدن هم از جمله موارد قابل طرح در این بیماری می باشند .
چگونه می توان بیماری قبل از قاعدگی را درمان نمود ؟
درمان این بیماری شامل روشهای تنذیرای ، ورزش ، مشاوره ، روانشناسی و و دارد می باشد . از نظر نوع تغذیه ، کاهش مصرف نمک ، قند ، چای و قهوه می تواند باعث کاهش علائم گردد . همچنین وجود یک رژیم غذایی متعادل و مصرف و وعده های غذایی کوچک در فاصله زمانی غذاهای اصلی موثر می باشد انجام تمرینات ورزشی روزانه ، یادگیری و انجام روش های کاهش استرس روانی و اقدام به مشاوره روانی در کسانی که علائم روحی انها شدید است ، می تواند کمک بزرگی جهت رفع مشکلات حاصله نماید . از نظر دارویی برخی ترکیبات ضد افسردگی و ضد اضطراب تاثیر مفیدی در رفع علائم داشته اند . همچنین مواردی مانند ویتامین B و منیزیم و داروهای ضدالتهاب مانند منفامیک اسید قادر به کاهش مشکلات حاصل از بیماری می باشند .
بیماری های عفونی
بیماری های عفونی دستگاه تناسلی از جمله شایع ترین بیماریها در نزد زنان می باشند ، عوامل عفونت زا می تواند قسمت های مختلف این دستگاه را آلوده سازند ولی معمولاً بیشترین میزان آلودگی در نواحی تحتانی رخ می دهد . گروهی از این بیماری ها مانند سوزاک و سیفلیس و تبخال های تناسلی که صرفاً از طریق تماس های جنسی منتقل شده و عوارض و درمان های شدیدتری دارد را در پی دارند ، نیاز بحث های تخصصی تر داشته و در اینجا مورد نظر ما نیستند . گروهی از بیماری های عفونی هستند که اکثر خانم ها در طی زندگی حداقل یک بار به یکی از آنها دچار شده و دارای عوارض و در مان های ساده تری می باشند عفونت های ناحیه واژن ( Vaginon ) که اصطلاحاً به آنها واژینت  ( Vaginitis ) گفته می شود از جمله بیماری های این گروه است .
واژینیت
چه عواملی باعث بروز واژنیت می شوند ؟
سه عامل اصلی ایجاد واژینیت عبارتند از :
۱ ) قارچ ها : عغونت های قارچی واژن عمدتاً معلول نوعی قارچ به نام کاندیدآلبیکانس ( Candida Albicans ) می باشد . این قارچ معمولاً بطور طبیعی در محیط واژن وجود دارد و تنها در صورت رشد و تکثیر بیش از حد می تواند بیماری زا شود .
چه عاملی سبب عفونت قارچی می شود ؟
هیچ کس به درستی نمی تواند به این سوال پاسخ دهد . با این وجود با رفتارهای مخمرها آگاه بوده و می دانیم که چه عاملی سبب بروز عفونتهای ناشی از مخمر ( Yeast ) می گردد . مخمرها در همه جا یافت می شوند . درخانه ما زیست می کنند . در غذا ها و نوشیدنیها وجود دارند. درست است که مخمرها ما را احاطه کرده اند ، ولی بسیاری از مردم گرفتار عفونت ناشی از قارچ نمی شوند . گرچه نمی توانیم روی فاکتور به خصوصی انگشت گذاشته و تمامی تقصیرات را به گردنش بیندازیم اما به اطلاعات و آگاهی هایی رسیده ایم که نشان می دهد چگونه عفونت ها و آگاهی ها شروع می شوند . قبل از اینکه فاکتورهای به وجود آورند عفونت ها را مورد بررسی قرار دهیم باید به این اصل که مخمرها به بدن سالم حمله نمی کنند ، ایمان داشته باشیم . با این وجود باید که در محاصره کامل مخمرها بوده و آنان مترصد فرصت اند تا به بدن ما حمله ور شوند . حال اگر از سلامتی مطلوبی برخوردار نباشیم به آسانی مغلوب حملات مخمرها و قارچ ها می شویم و بدین ترتیب بدن ما محل استقرار ارگانیسمهای موذی می شود .
اگر بدنی حاوی ویروس و میکروب ها مضر باشد ، شخص مبتلا به بیماری می شود و اگر ویروس های بیماری زا رفع گردند ، فرد بهبودی خویش را به دست می آورد . اما این قاعده در مورد مخمرها صدق نمی کند . چون مخمرها در بدن ما حیات داشته و با ما همزیست هستند .
اگر بدن شخص دستخوش شده و قوای تدافعی خود را از دست بدهد فوراً مورد هجوم و حمله واقع می شود و به دنبال حملات مخمرها فعل و انفعالات پاتوژنیکی این عوامل شروع می شود .
در مطالعات و پژوهش های دقیقی که در این راستا صورت گرفته عوامل اولیه مستعد کننده زیر دقیقا مشخص شده اند :
درمان به کمک آنتی بیوتیک ها ( استفاده بیش از حدداروهای آنتی بیوتیکی )
قرص های ضد بارداری خوراکی ( dalcontraceptives )
نقص کارکردی و تقریباً غیر طبیعی سیکلهای قاعدگی
بارداری و زایمان و تغذیه کودک باشید مادر
انتقال و سرایت امراض و بیماری های آمیزشی ( V.D )
سایش و خراشیدگی و التهاب سطح واژن
درمان به کمک داروهای کاهش دهنده قدرت معنویت زایی بدن
سایر ضعفها و کاستیها در سیستم ایمنی بدن
۲ ) میکروبها :
عفونت های میکروبی واژن اکثراً توسط باکتری خاصی تحت عنوان گارنردلا واژ نیالیس ( Gardnerella Vaginalisl ) ایجاد می شود . این میکروب به طور طبیعی در محیط واژن موجود است ولی در شرایط خاصی ممکن است رشد کرده و باعث بروز بیماری شود .
۳ ) انگل ها :
عفونت های انگلی واژن در بیشتر اوقات به واسطه نوعی انگل تک سلولی ایجاد می شود . این انگل به طور طبیعی در واژن زندگی نمی کنند و ابتلا به آن ممکن است از طریق استخر یا حوله آلوده و نیز تماس با فرد آلوده حاصل گردد . از آنجا که محیط واژن به طور طبیعی دارای خاصیت اسیدی می باشد ، عوامل عفونی فوق قادر به رشد و تکثیر در این محیط نیستند . تنها در زمانی که وضعیت طبیعی به علت وجود برخی عوامل تغییر نماید ، امکان بروز عفونت های واژن ایجاد می کردد . عواملی که باعث تغییر طبیعی واژن می شوند به شرح زیر طبقه بندی کرد :
۱ ) عدم تعادل هورمون جنسی :
کاهش هورمون ها ( دوران یائسگی ) ، افزایش هورمون ها ( دوران حاملگی ) ، شیردهی و مصرف قرص های ضدبارداری از جمله موارد عدم تعادل هورمونی محسوب می شوند . این عدم تعادل می تواند منجر به تغییراتی در محیط واژن شود .
۲ ) بیماری ها :
برخی بیماری ها مثل دیابت و کاهش ایمنی بدن می تواند باعث مستعد شدن شرایط بروز عفونت شود .
۳ ) داروها :
مصرف برخی آنتی بیوتیک ها ممکن است باعث نابودی میکروبهای بی خطر محیط واژن و تغییر شرایط اسیدی آن شده ، نهایتاً منجر به رشد عوامل بیماری زاگردد .
به این ترتیب می توان نتیجه گرفت واژینیت در اکثر موارد محصول فعالیت مشترک عوامل زمینه ساز و عوامل عفونت زای فوق می باشد . به طوری که با پیدایش عوامل زمینه ساز ، محیطی طبیعی واژن تغییر کرده و سپس در این محیط طبیعی ، عوامل عفونی شروع به رشد و تکثیر و ایجاد بیماری نمایند .
مشخصات ، علائم و روش های درمانی انواع مختلف واژینیت به شرح زیر می باشد :
۱ ) واژینیت قارچی
همان طور که گفته شد نوعی قارچ به نام کاندیدا که به طور طبیعی در محیط واژن زندگی می کند ، مسئول پیدایش این عفونت می باشد . عفونت قارچی را می توان شایع ترین نوع واژینیت دانست . معمولاً در مواردی بیشتر رخ می دهد که بیمار مبتلا به دیابت یا باردار و یا مصرف کننده قرص های ضد بارداری می باشد . هم چنین در صورت مصرف برخی آنتی بیوتیک ها مثل تتراسیکلین و نیز مصرف داروهای کاهش دهنده قدرت ایمنی بدن ، این عفونت احتمال وقوع دارد .
علائم اصلی واژینیت قارچی  عبارت از خارش و ترشحات واژینال می باشد . خارش معمولاً شدید است و ممکن است باعث التهاب نواحی مربوطه گردد . ترشحات به صورت سفید رنگ و غلیظ است که در عین حال دارای چسبندگی کمی بوده و سست می باشد . این ترشحات معمولاً فاقد بو و یا دارای بوی کپک بوده ولی به هیچ وجه متعفن نیست . مگر آنکه سایر عوامل عفونت زا نیز همراه قارچ باعث بروز واژینیت شده باشند .
درمان واژینیت قارچی معمولاً توسط داروهای ضد قارچ واژینال به خوبی انجام می گیرد . داروهایی مانند کلوتر یمازول و میکونازول که به صورت شیاف و کرم واژینال در دسترس می باشند ، ترکیبات موثری بر علیه این بیماری هستند . درمان معمولاً به مدت یک هفته انجام میگیرد . در موارد مقاوم به درمان ، یا تجویز پزشک ممکن است از داروهای ضد قارچ خوراکی نیز استفاده شود .
۲ ) واژینیت میکروبی
این بیماری می تواند از طریق تامس جنسی نیز منتقل شود . در واژینیت میکروبی ، ترشحات واژینال موجود است ولی خارش و التهاب یا اصلاً موجو نیست و یا بسیار خفیف تر از عفونت قارچی می باشد . ترشح ایجاد شده در این بیماری به رنگ سفید مایل به خاکستری و یا زرد رنگ بوده و حالت آبکی دارد . خصوصیت بارز این ترشح بوی مخصوص آن است که شبیه بوی ماهی و ناخوشایند می باشد .
تشخیص این بیماری ممکن است با توجه به علائم حاصل از آن و یا انجام نم.نه برداری از تزشحات واژن توسط پزشک و انجام آزمایش بر روی نمونه بدست آمده صورت گیرد .
درمان واژینت میکروبی حتماً توسط پزشک و با استفاده از داروهای خاصی که به صورت واژینال و خوراکی موجود دارند ، صورت گیرد .
۳ ) واژینیت انگلی
این بیماری از طریق تماس جنسی و یا برخی لوازم و محیط های آلوده وارد واژن شده و ایجاد عفونت نماید . در بسیاری از موارد ممکن است این عفونت فاقد علائم و یا توام با علائم خفیفی باشد . در حالات دارای علائم بارزترین خصوصیت آن وجود ترشح واژینال بیش از حد است .
این ترشح دارای رنگ خاکستری یا سبز رنگ بوده بوی آن زننده می باشد . برروی آن حباب های هوا مشاهده می شود که باعث ایجاد ظاهری کف مانند می گردد .
تشخیص و درمان این صحیح این بیماری توسط پزشک انجام گیرد . از این رو لازم است در صورت مشاهده هر یک از علائم مذکور به پزشک مراجعه کنند .
بیماری سرطانی شایع در زنان
سرطان چیست؟
بدن انسان از انواع سلول تشکیل شده است . به طور معمول هر زمان که بدن نیاز داشته باشد ، سلول ها شروع به رشد و تکثیر می نمایند تا سلولهای بیشتری را ایجاد کنند . این روند باعث حفظ سلامتی بدن می بشد . اما گاهی اوقات سلولها زمانی شروع به رشد و تقسیم می کنند که سلول  های جدید حاصله ، مورد نیاز بدن نیستند . در این شرایط سلول های تولید شده اضافی تشکیل شده سلولی را می دهند که به آن تومور گفته می شود . تومورها می توانند خوش خیم و بد خیم باشند :
۱ ) تومورهای خوش خیم :
این تومورها دارای سلول سرطانی نیستند . در اغلب موارد می توان آن ها را از بدن خارج ساخت بدون آن که خطر عود مجدد آنها داشته باشد سلول های این تومور به سایر نقاط بدن پخش نمی شود و اغلب هیچ گونه تهدید جدی برای حیات انسان به شمار نمی روند .
۲ ) تومورهای بدخیم :
این تومور ها دارای سلول سرطانی می باشند . این سلول ها نسبت به سلول های اطراف خود متفاوت و غیر طبیعی محسوب می شوند و بدون هیچ گونه کنترل حامل می کنند و با رشد خود باعث تخریب بافت ها و اندام های بدن می شوند .
سرطان پستان
مانند سایر نقاط بدن ، در غدد پستانی نیز ممکن است تومورهای خوش خیم یا بدخیم ایجاد شود . تومورهای بدخیم یا سرطانی ، تهدید کننده در حیات فرد بوده و سلول های آن ها قادر به نفوذ به بافت های مجاور تکثیر در آنها می مانند . همچنین این سلول ها می توانند وارد مجار و غدد لنفاوی مجاور پستان شده و از این طریق به جریان خون پیوسته و خود را به سایر اندام های بدن برسانند به این امر گسترش ( متاساز ) گفته می شود .
سرطان پستان مختص زنان نبوده بلکه در مردان نیز دیده می شود ولی میزان شیوع آن از زنان کمتر است .
چه عواملی باعث افزایش خطر بروز سرطان پستان می شوند ؟
۱ ) سن : در سنین کمتر از ۳۵ سال این بیماری نادر بوده و معمولاً در بالای ۵۰ سال رخ می دهد .
۲ ) نژاد : بیماری در سفید پوستان بیش از سیاه پوستان و زرد پوستان رخ می دهد .
۳ ) سابقه فردی : کسی که سابقه سرطان در یک پستان را داشته بیش از سایرین در معرض خطر بروز در پستان دیگر هستند .
۴ ) سابقه خانوادگی : خطر بروز بیماری در زنانی که مادر ، خواهر یا دختر آنها دچار سرطان شده اند افزایش می یابد .
۵ ) وجود تغییرات در پستان : در صورت ایجاد هرگونه سلول غیر طبیعی در بافت پستان خطر بروز این سرطان افزایش می یابد .
۶ ) تغییرات ژنتیکی :  ایجاد تغییرات در برخی ژنهای مشخص مانند   BRCA1 و BRCA2 می تواند باعث افزایش خطر بروز سرطان پستان شود.
۷ ) هورمون استروژن : این هورمون به طور طبیعی توسط تخمدان ها ترشح می شود هر قدر طول دوران تماس با این هورمون بیشتر باشد خطر بروز این سرطان زیاد است .
۸ ) مشروبات الکلی : برخی مطالعات نشان می دهد که مصرف مشروبات الکلی تا حدودی می تواند باعث افزایش خطر بروز سرطان پستان گردد .
علائم سرطان پستان :
۱ ) ایجاد برجستگی یا ضخامت بیش از حد معمول در بافت پستان یا اطراف آنها یا ناحیه زیر بغل
۲ ) تغییر در اندازه یا شکل پستان
۳ ) وجود ترشح یا حساسیت در نوک پستان و یا کشیدگی نوک پستان به طرف داخل
۴ ) ایجاد چروک یا پیدایش خطرات در پستان
۵ ) ایجاد تغییراتی از قبیل گرم شدن ، تورم و التهاب ، قرمز شدن ، زبر شدن  و فلس مانند شدن و خارش در پوست پستان یا هاله رنگی اطراف آن .
روش ها تشخیص سرطان پستان
۱ ) معاینه بالینی
۲ ) ماموگرافی
۳ ) اولترا سونوگرافی
۴ ) نمونه برداری
روش ها درمان سرطان پستان
۱ ) جراحی
۲ ) پرتور درمانی
۳ ) شیمی درمانی
۴ ) درمان هورمونی 
۵ ) درمان بیولوژیک
سرطان رحم
رحم قسمتی از دستگاه تناسلی زنان است که در عقب مثانه و جلو راست روده قرار دارد . این عضو گلابی شکل تو خالی حدود ۵/۷ سانتی متر طول داشته و دارای جدار ضخیمی می باشد . دیواره رحم از دولایه بافت اصلی تشکیل شده است . از زمان بلوغ تا سن یائسگی لایه رحم هر ماه دچار تغییرات خاصی می شود . علت بروز این تغییرات ، ایجاد نوسانات دوره ای و منظمی است که در میزان هورمون های جنسی زنانه در یک ماه اتفاق می افتد . مجموعه این تغییرات باعث ایجاد محیط مناسبی به منظور باردار شدن زن می گردد . اگر حاملگی رخ دهد ، افزایش ضخامت اندومتر و بزرگتر شدن رحم به میزان بیشتر ادامه می یابد . اگر حاملگی اتفاق نیفتد ، در پایان دوره ماهانه ، لایه ضخیم تشکیل شده ازهم پاشیده شده و به همراه جریان خون از واژن خارج می گردد .